लेउती बगर र टोपी (कविता)
किनारमा उभिएर
बगर नियालीरहेको एउटा अनुहारलाई
म प्रश्न गर्छु
हुनसक्छ
अलिकति खुसी
थोरै वेखुसी सहितको
सुस्केरा बगाउँदै
बाढीले थुपारिदिएको
बालुमा अनुमान नापीसकेपछि
जवाफ यस्तो छ
म यतिबेला लेउतीको बाढीलाई
इश्वर सम्झिरहेछु ।
आधा रातमा बगाउन सक्थ्यो
सपना देख्ने आँखा
बलुवा सोहोर्ने हात
र भोकाईरहने पेट
बग्न सक्थ्यो यी सवै लुकाउने घर जस्तै आकृति
तर जोगाएरै बग्यो भेल
अब बालुवा बेचेरै क...


