रमेशचन्द्र अधिकारीको कविता ‘विवश परिवेश’
ऊ सडक छेउ लर्खराईरहेछ
वाच्नको लागि
गुहार मागिरहेछ
सास धान्न सकिनसकि
घिस्रिरहेछ
बटुवाको हुल
उसलाई नियाल्छन्
सहानुभुतिका भावमा सुम्सुम्याउ“छन्
सहयोग मापनका यन्त्र झिक्छन्
उसको नाकको लम्बाइ नापिन्छ
मुखामुख गर्दै
कोहि नाक लामो भयो भन्दै थिए
कोहि छोटो भन्दै थिए
सेन्टीमिटरमा नाकको साइज नमिलेपछि
ओठ लेप्र्याउदै बाटो लागे बटुवाहरु
भन्दैथिए, नाकको आकार मिलेन रे
त्यसैले सहयोग गर्नै मिल्...


